Vannacht droomde ik over onaantrekkelijke mensen die de liefde bedreven. Nu vind ik mensen niet heel snel lelijk, maar hier waren de uitersten van het spectrum toch wel bij elkaar gebracht. Een computer had besloten wie het met wie zou gaan doen. Middels een geavanceerde data-analyse zou telkens de optimale sekscombinatie gevonden zijn.

Een nieuw televisieprogramma? Een dating-app? Ik wist het niet, alleen dat de deelnemers elkaar nog nooit eerder hadden gezien. De vrouwen hadden zich in hun meest hoerige outfit gehesen, de ogen van de mannen twinkelden. Zouden de algoritmes gelijk gaan krijgen? Het ging erom spannen!

Op een half verduisterde zolder stond een rij eenpersoonsbedden opgesteld. Zes á zeven stellen betraden de ruimte. Zonder elkaar eerst een hand te geven gingen ze direct aan de slag, als uitgehongerde wolven stortten ze zich op elkaar.

Op het eerste bed lag een vlassige goedsul, het type Duitser zoals je ze soms tegenkomt op Zeeuwse campings. Zijn heupen waren breder dan zijn schouders, weke harige billen bungelden half uit zijn zwarte slip, een grote bos rossig schaamhaar. Hij droeg een bril en zijn gele tanden stonden scheef, maar zijn gelukzalige grijns verraadde dat het hem niet kon schelen. Hij werd bereden door een gezette brunette. Kwabben die lubberden als walvisblubber, ingesnoerd in stoffig zwartrood fluweel. Ze kirde en kronkelde, extatisch lachend gooide ze haar hoofd naar achteren. De worst kraaide van geluk.

Het leed geen twijfel: de computer had zijn werk perfect gedaan. De seksuele voorkeuren, inclusief afwijkende wensen, perverse voorkeuren en onuitgevoerde fantasieën, waren minutieus op elkaar afgestemd. Hierdoor was er niet van dat onhandige gedoe. Ook niet minder belangrijke factoren als anatomie, hormoonhuishouding en uithoudingsvermogen waren meegenomen. Zelfs politieke voorkeuren waren door de software beoordeeld en meegewogen. Het stond op voorhand vast, dat je partner overal mee in zou stemmen.

Vanuit een hoekje van de kamer sloeg ik de geile gruwel gade. Sommige van de seksuele handelingen waren met geen mogelijkheid nog te herleiden tot welke rudimentaire voortplantingsfunctie dan ook. Het was adembenemend, het was vrolijk, het was walgelijk; Markies de Sade zou tevreden zijn geweest.

Maar waarom walgde ik eigenlijk? Hebben lelijke mensen soms geen recht op goede seks? Het was juist fantastisch wat hier gebeurde. Onze door lichamelijke perfectie geobsedeerde cultuur werd een lesje geleerd. Echt vrij ben je natuurlijk pas, als je geen moer geeft om hoe je eruit ziet. Wij, ‘normale’ mensen, kunnen van zulke seks alleen maar dromen.

Maar die conclusie had ik op dat moment nog niet getrokken. Ik probeerde me zo onzichtbaar mogelijk te maken. Dat zeer ongemakkelijke gevoel, bijvoorbeeld als je droomt dat je per ongeluk naakt in het klaslokaal zit. Wat deed ik hier in godsnaam?

Het was donker, maar net licht genoeg om de kloppende leuters de harige gaten in en uit te zien gaan. Gelukkig zijn dromen geurloos. De vrouwen voelden zich prachtig en speelden hun rol als verleidster met verve. Ik kroop verder de hoek in. Soms dansten ze mijn richting op en lonkten ze, waarop mijn adem stokte. Ik verwachtte elk moment door een van de zwetende rollades vastgepakt te worden, gevolgd door een natte tong in mijn oor of een heksenvinger krom mijn anus in. Maar ik slaagde erin mijn lichaamstaal voldoende afwijzend te laten overkomen; op het laatste moment draaiden ze zich om en dansten terug naar het gekronkel op de bedden.

Gelukkig komt aan alles een eind, en de fonteinen van zaad namen af in kracht. De damp trok op, het gezucht en gegrom stierven langzaam uit. Na afloop, toen ze me allemaal een hand kwamen geven, kon ik pas echt goed zien hoe lelijk ze waren. De hemelse glimlach op hun gezichten echter, was van een ontroerende schoonheid. Ik knikte beleefd.